De Polderkolder

Herman Wijffels wat maak je me nu?

Door velen wordt met lof gesproken over wat Herman Wijffels voor elkaar heeft gekregen met de totstandkoming van dit regeerakkoord. Hij heeft Balkenende en Bos bij elkaar weten te brengen. In polder politieke termen waarschijnlijk een hele prestatie, maar het levert ons burgers weer eens niets op. Van Wijffels had ik veel meer verwacht, maar misschien had ik beter moeten weten. Wijffels is immers jarenlang baas van de SER geweest, een van de polderinstituten bij uitstek. De kritiek op dit regeerakkoord moet natuurlijk zijn dat het geen blijk geeft van visie. En dat is uitermate zorgelijk in deze tijd van grote veranderingen.

Waar gaan we met Nederland naar toe?

Waarom hebben we in het bedrijfsleven en in de politiek toch zo veel moeite met het begrip visie? 'Samen werken, samen leven' is geen visie. Het zegt namelijk niets over de toekomst en de rol van Nederland in de grote boze wereld. Net als tijdens de verkiezingscampagne gaat het weer over het verdelen van de koek, waar het hoort te gaan over de vraag hoe we er voor zorgen dat we straks nog uberhaupt koek hebben. Maar het woord 'globalisering' komt in het meer dan vijftig pagina's tellende regeerakkoord niet eens voor. Heren, hoe kunnen jullie zo zitten te slapen? Moet dit nu de regering van dit land zijn? Waar zijn de antwoorden op de échte vragen?

Weg met de regelende overheid

Mijn volgende column zal gaan over het nemen van de eigen verantwoordelijkheid van burgers en de rol van de overheid daarbij. Ik voorspel dat dit thema een sleutelrol gaat vervullen in de overlevingstocht van Nederland deze eeuw. Maar ja, we hebben er zelf voor gekozen, het wordt weer links de komende jaren. Recht op van alles, maar plichten? Liever niet. Met de SP had dat natuurlijk nog ellendiger kunnen worden. Het regeerakkoord ademt de sfeer uit van de betuttelende overheid. Beste burgers gaat u rustig slapen, wij hebben geen visie, maar zorgen er voor dat het dik voor elkaar komt.