God en Leiderschap

Religie: menselijk of goddelijk? 

Vandaag heeft de Paus in zijn Paasrede zijn bezorgdheid geuit over wat wij mensen elkaar uit naam van de godsdienst allemaal aandoen. Nog steeds, want sinds wij mensen op zoek zijn gegaan naar God, en daar verschillende antwoorden op hebben gevonden, hebben religies gezorgd voor veel onverdraagzaamheid, geweld en leed. En dat zijn nu juist zaken die niet passen bij een God die staat voor alles dat goed is. Onder andere daardoor hebben alle religies voor mij te veel de menselijke dimensie. Is het antwoord op de vraag wie God is, waar hij voor staat en wat hij van ons verwacht niet gewoon in zijn schepping te vinden in plaats van in geschriften die door mensen zijn geschreven en die door mensen worden geïnterpreteerd?   

Lessen uit de schepping

Als wij naar onszelf kijken als schepping van God, dan denk ik dat wij veel kunnen leren over God. Als God ons geschapen heeft naar zijn eigen beeld, waarom heeft hij dat dan gedaan? Wat verwacht God dan kennelijk van ons? Laten we eens kijken naar de kenmerken van ons mensen. Wat kunnen wij dat dieren niet kunnen? Wij mensen hebben bewustzijn, we kunnen ons ergens een voorstelling van maken zonder dat het er nog is, we hebben een besef van goed en kwaad, we kunnen kiezen en we kennen verantwoordelijkheid. Met welk doel kunnen wij dat allemaal?

Gemaakt om het zelf te doen

Om te beginnen lijkt het er op dat God wil dat wij zelfstandige wezens zijn. Dat wij iets zelf doen, iets waar wij God alleen voor nodig hadden op het moment dat hij ons schiep. Waarom zou God anders een mens scheppen met al die uitzonderlijke kwaliteiten om het juist zelf te doen? De mens als dienaar van God, of zelfs slaaf van God, het lijkt mij niet logisch, ook al hebben mensen het opgeschreven in een heilig boek.

Doen zoals God

Maar misschien nog duidelijker is de hint dat wij, net als God, moeten scheppen. We moeten verantwoordelijkheid nemen om dingen op te bouwen, want we hebben alles in huis om dat te kunnen. Wij zijn door God ‘empowered’ om voor zaken te zorgen (de wereld) en dingen op te bouwen.  Is het niet vele malen subtieler dan de dogmatische ‘meester – slaaf’ relatie, dat God ons goddelijke kwaliteiten heeft gegeven om te zien of wij dat, of wij Hem waardig zijn? Het grootste eerbetoon dat wij aan God kunnen doen is te tonen dat wij onze goddelijke gaven waard zijn door in ons handelen te tonen dat wij zoals God zijn. Door te zorgen voor elkaar, de dieren en de natuur en door dingen te creëren die ons allen ten goede komen. Wie dat doet toont bovendien leiderschap.