Nee dank u, liever een Mac

De magie van een superieur merk

Een excuus van mij aan Steve Jobs, de baas van Apple, is op zijn plaats. Als Apple fan van het eerste uur heb ik sinds jaar en dag een Windows PC. Hoe vaak heeft dat ding mij niet tot wanhoop gedreven! Het is als rijden in een Ford Mondeo met het onderstel van een T-Ford. En o wee, als je onder de motorkap moet zijn. Met Steve Jobs aan het roer is Apple weer Apple: innovatief, high performing en superieur. Mijn volgende PC wordt een Mac.

Deze week heb ik het volgende geweldige artikel over de laatste successen van Apple gelezen op Managementsite.nl In 2006 realiseerde Apple een autonome groei van 70% en een netto winststijging ten opzichte van 2005 van 368%. Dat zijn nog eens resultaten.

Het is niet toevallig dat Apple Computer zo buitengewoon succesvol is. Het bedrijf gedraagt zich als een typische High Performance Organisatie. Apple bewijst dat Jim Collins gelijk heeft dat High Performance Organisaties zich aan bepaalde zaken houden wat maakt dat ze wezenlijk succesvoller zijn dan hun volgers. Die zaken zijn:

• Een stabiele en duidelijke identiteit met daarmee samenhangende cultuur.
• Met die niet veranderende DNA wel steeds op zoek naar structurele verbetering en progressie (eerste twee bullets: 'Preserver the core, stimulate progress')
• Je concentreren op wat je goed kan en alles in het werk stellen om dat het beste te doen van iedereen (geen briljant idee, maar wel wat je doet, gewoon heel goed doen)
• Niet genoemd in het artikel, maar wel genoemd door Collins: HPO leiders zijn mensen die precies weten wat ze willen, maar zijn eerder bescheiden (misschien beter: ontvankelijk) dan arrogante alleskunners. Door hun gedrevenheid en visie inspireren zij anderen om mee te doen aan het realiseren van die visie.

Apple: geen fans zonder vijanden

Het artikel op Managementsite.nl is om een andere reden heel opvallend: de reacties van lezers op het artikel. Voor sommigen werkt de naam Apple als een rode lap op een stier. Wie duidelijke keuzes maakt en uitgesproken is - zoals Apple vanaf het prille begin is geweest - krijgt fans en vijanden. Dat geeft niet want: geen vijanden, geen fans. Het hoort erbij. Bij het leiderschap van Apple hoort de weerstand en het verzet van hen die het liever houden zoals het was.