Paasakkoord 2005

"Overgeleverd aan de Populisten van links en rechts"

Bijna drie jaar na Fortuyn blijkt Den Haag niets te hebben geleerd van Fortuyn. Het bewijs wordt geleverd met het Paas-akkoord van april 2005. Het begint allemaal met de kwestie van de gekozen burgermeester. Wat daarbij opvalt is dat deze kwestie de meeste Nederlanders niet lijkt te interesseren. Maar omdat dit het paradepaardje van de coalitiepartij D66 is, dreigt het kabinet te vallen als de PvdA senatoren in de eerste kamer tegen de noodzakelijke wetswijziging stemmen en het feest voor D66 niet doorgaat. In het overleg dat daarop volgt tussen CDA, VVD en D66 wordt het zogenaamde Paas-akkoord gesloten. De burgemeesterskwestie wordt opgeschoven naar 2010 en tot die tijd worden er geen burgermeesters aangesteld, maar waarnemers. Dit is dus weer typisch partijpolitiek.

Dat dit allemaal niet in het belang van de burger gebeurt, blijkt een week later als het partijcongres van D66 het bereikte Paas-akkoord moet goedkeuren.  2000 leden van een kleine politieke partij die beslissen of 16 miljoen Nederlanders doorgaan met het kabinet Balkenende II. Op het partijcongres doet D66 minister Brinkhorst een beroep op de leden om te kiezen met het landsbelang voor ogen. Als het kabinet valt dreigt Nederland ten prooi te vallen aan de linkse en rechtse populisten, zo stelt hij.  Kennelijk is D66 bang voor de stem van het volk. Dat is nogal wat voor een partij die Democraten 66 heet. Weinig democratie dus. Net als in de periode Fortuyn voelen de Haagse regenten zich niet lekker bij de onvoorspelbaarheid van het volk. En dus wordt aan de leden van D66 gevraagd datzelfde volk buitenspel te zetten door voor het akkoord te stemmen en blij te zijn met de partijpolitieke winst die D66 uit het akkoord gesleept heeft.

Nederland wordt hier niet beter van. Het getuigt van gebrek aan leiderschap dat bestuurders niet gerust zijn op het stemgedrag van de burgers. Men voelt kennelijk haarfijn aan dit kabinet het brede vertrouwen van de burger niet geniet, dat de meerderheid in deze premier en dit kabinet niet de leiders zien die Nederland nodig heeft. Wie bovendien stelt dat het landsbelang gediend is als de kiezer niet aan het woord komt, geeft blijk niets op te hebben met het volk. En dat is dezelfde minachting voor de kiezer die Den Haag ten tijden van Fortuyn ook al liet horen.

Zie ook De Populisten Top 10